Hoe was mijn 2016?!

Mijn 2016


2 Januari gingen wij van start met onze goede voornemens, een nieuwe lifestyle. Gezond eten, meer sporten en bewegen. Een hele goede beslissing voor mij na de eerste 9 dagen voelde ik me al top, de 30 die daar op volgde alleen maar beter en de laatste 30 van het programma vlogen ook voorbij. Ook die tijd daarna was goed te doen, omdat heel onze manier van doen en denken op een goede manier was veranderd.
Nog een hele leuke bijkomstigheid was dat het met hardlopen echt zoveel beter ging dan voorheen. Mijn knieblessure bleef zo goed als weg, en we liepen binnen 3 maanden een net rondje van 10km. Hoe trots was ik toen ik die eerste keer 10km kon volmaken, ja en echt zonder te stoppen of wandelen. Tuurlijk hadden we ook minder dagen en moesten we elkaar echt vooruit slepen maar we gingen netjes 3x per week. Ik begon het lopen ook echt leuk te vinden en samen lopen maakte het nog leuker. Na een tijd had ik ook besloten om door te trainen voor de halve marathon in Eindhoven in September. Toen we de 15km bereikte met twee vingers in onze neus werd dit ook steeds realistischer.

Eerste keer 10km!

 

Dit jaar gingen we ook weer met een heel team “Team Jay” de Alpe D’huzes beklimmen. Ik ging met een doel, binnen 2 uur boven zijn. Helaas is me dit op 5 min na niet gelukt, balen maar al met al een hele snelle tijd (lopend en rennend). Een zware week met veel mooie herinneringen maar helaas zonder mijn kleine broertje. Wel was mijn grote broertje mee dit jaar, ook heeft hij de berg getrotseerd. Ook mijn vader is weer zeer fanatiek samen met mij 2 keer naar boven gelopen, met een nieuwe heup nog wel. Trots op die Pappa.

De 5de verjaardag van mijn Broertje* en Zusje, we hebben er voor mijn zusje een zo mooi mogelijke dag van gemaakt. Want ze verdient het om een mooi verjaardagsfeestje te krijgen. En als klap op de vuurpijl had ze een kinderfeestje met heel de klas. Wat een feest met die super juffen die altijd voor haar en ons klaar staan!
Ook was het 26 oktober een jaar geleden dat mijn kleine broertje een kleine vlinder en een mooi sterretje is geworden. Wat vliegt een jaar toch voorbij! Ik mis hem nog elke dag.

Ook gingen we dit jaar weer naar K3, waar de nieuwe K3 de oude inruilde voor iets nieuws. Ons Joy is al helemaal fan, ze komen weer terug dit jaar dus wie weet gaan we nog een keer. Ook hadden we een echte ‘zussendag’ samen leuke dingen doen alleen wij 2e. Samen pannenkoeken eten op de pannenkoekenboot, naar de kermis, frietjes eten, zwemmen, naar het zilvermeer, film kijken en samen in het grote bed slapen.

Ook hebben we dit jaar weer heel veel lekkers gekookt en gebakken. Zowel voor ons samen als voor vrienden of familie. Heerlijk om mensen te zien genieten van het geen wat je hebt gemaakt. Dit jaar zullen er nog vele etentjes volgen, want het is en blijft een passie ‘eten koken’.

Ook de Toppers heb ik dit jaar bewonderd want mijn vriendinnetje was een van de sterren in de show. Ze mocht mee dansen bij de Toppers onze topper! Gezellige uitjes gehad met mijn vriendinnen, sauna, Utrecht, uiteten, dansen, verjaardagen, lunchen etc. Heel veel gezelligheid en het liefst dit jaar nog meer.

Lakedance

 

Dit jaar heb ik ook van en met mijn lieve schat genoten van leuke en mooie dingen. Weekendjes Maastricht, heerlijk koken samen, uiteten en nog veel meer. Maar ook heb ik genoten van onze uurtjes samen sporten en hardlopen. Als het even niet gaat of niet lukt of ik heb geen zin, dan komt hij wel met de bemoedigende of doorzettende woorden dat het wel weer lukt. Trots op jou Kanjer.

Eten bij Beluga

 

Helaas was het ook een jaar met ups en downs, onze Jay die ik nog elke dag mis. Niet te beschrijven hoe het is om hem te moeten missen en dat ik hem nooit zie opgroeien naast zijn zusje. Van haar kan ik enorm genieten, dat had ik graag van beiden gedaan. Ook verloren we 3 van onze geliefde huisdieren, onze Garfield(kat), Spider(hond) en LJ(geit).

Maar ook werd mijn nachtmerrie afgelopen zomer werkelijkheid, een auto ongeluk. Altijd gedacht dat overkomt mij nooit dat gebeurd bij andere. Helaas overkwam het mij 3 augustus om 4 uur. Ik was nog geen 500meter van huis weg of een andere auto vliegt uit de bocht en neemt mijn auto mee. Op dat moment was ik gewoon nog bij en helder genoeg maar van deze dag weet ik niets meer af. Ik wist direct dat het niet goed was en ik mijn been had gebroken. De dag erna toen ik wakker werd in het ziekenhuis werd me pas duidelijk wat er allemaal was gebeurd. Een ongeval met als gevolg van alles gekneusd en mijn bovenbeen op twee plekken gebroken. Dat zorgde ervoor dat ik 5 dagen in het ziekenhuis moest blijven met ongelofelijk veel pijn en zo hulpeloos als iets. Ik moest mijn vakantie annuleren waar ik zo naar uit keek en mijn halve marathon doel kon ik opgeven. Maar ja jongens ik weet het, het had allemaal veel en veel erger kunnen zijn. Ik ben ook dankbaar voor de vele engeltjes op mijn schouder.
Al met al heb ik niet te klagen ben nu 5 maanden verder, waarvan 2 maanden niks kunnen doen en 3 maanden rustig aan revalideren. Maar al met al gaat het goed met mij. Studie loopt ook nog door en tot nu toe nog geen vertraging.

Rechts voor de operatie, links hoe het nu is.

 

Dus voor 2017 heb ik een hoop nieuwe doelen en kansen in het vooruitzicht, 2017 wordt mijn jaar!

Voor iedereen de beste wensen voor het nieuwejaar, mogen al je dromen uitkomen!

Happy Newyear

#2017dag1

Pagina 1 van 41234